Daha Pahalı Bir Gübre Neden Daha Ekonomik Olabilir?

Gübre genellikle kilogramla satın alınır ve faturayla değerlendirilir. Bu makul ama eksik bir alışkanlıktır; çünkü satın aldığınız kilogram ile bitkinin kullandığı kilogram nadiren aynı kilogramdır.

Önemli olan tek fiyat, alınan birim başına fiyattır

Torba ile yaprak arasında besinler; tankta çökelme, toprakta fiksasyon, kök bölgesinin altına yıkanma, buharlaşma ve basitçe yanlış yere uygulanma yoluyla kaybolur. Alınabilirliği düşük, daha ucuz bir ürün; daha düşük dozda uygulanan daha pahalı bir üründen bitkiye kolayca daha az besin ulaştırabilir.

Maliyeti bitkinin gerçekten aldığı besine bölün; daha ucuz torba çoğu zaman daha pahalı karardır.

Gübre kaleminde hiç görünmeyen maliyetler

• Tıkanan filtreler ve damlatıcılar ile bunları temizlemenin iş gücü
• Hiç ortaya çıkmaması gereken bir eksikliği düzeltmek için ek geçişler
• Takvimin en kötü anında yapılan kurtarma amaçlı yaprak uygulamaları
• Dengesiz beslenme, dengesiz olgunlaşma ve ardından gelen sınıflandırma kaybı
• Hiçbir faturanın kaydetmediği, hiç gerçekleşmeyen verim

Kısa bir hesap örneği

Kireçli bir meyve bahçesi için iki demir ürününü ele alalım. Birincisi ucuzdur ancak pH 7’nin üzerinde demirini bırakan bir şelata dayanır. Uygulanan demirin büyük kısmı birkaç gün içinde çöker, kloroz geri döner ve ikinci bir uygulama gerekir. İkinci ürünün kilogramı daha pahalıdır, o toprakta kararlı kalır ve bir kez uygulanır. Uygulamaları, iş gücünü ve meyve kalitesini hesaba katın; pahalı ürün daha ucuz programdır.

Doğru karşılaştırma nasıl yapılır?

İçeriği değil, alınabilirliği anlatan rakamları isteyin: şelatlayıcı madde ve kararlı olduğu pH aralığı, ilgili durumlarda orto-orto içeriği, çözünürlük ve kalıntı, ürünün homojenliği. Ardından torbayı değil, sezon boyunca programı fiyatlandırın: ürün, geçişler, iş gücü ve risk.